Vrijheid geen vanzelfsprekendheid

Vrijheid vraagt herinnering én waakzaamheid Op 4 mei sta ik stil. Letterlijk en figuurlijk. Zoals velen doe ik dat al mijn hele leven. Lange tijd voelde vrijheid daarbij als iets vanzelfsprekends: iets wat er nu eenmaal is, en waar je dankbaar voor bent. Maar de afgelopen jaren merk ik dat dat gevoel verandert. De wereld om ons heen maakt duidelijk dat vrijheid kwetsbaar is. Dat wat vanzelfsprekend lijkt, dat nooit echt is. Juist daarom raken de verhalen die we herdenken mij steeds dieper. Tijdens de recente herdenkingen in Born, Obbicht en Einighausen viel één ding telkens weer op: hoe dichtbij geschiedenis kan komen. Niet als iets groots en abstracts, maar als verhalen van gewone mensen op herkenbare plekken. Bij een sluis. Langs een beek. Op een begraafplaats in een dorp. Herdenken is vaak gericht op het...

Vanuit mijn hart

Soms schrijf je een blog vanuit een groter verhaal.
En soms schrijf je omdat iets je raakt.

Deze week ben ik letterlijk achter mijn eigen ‘typemachine’ gaan zitten. Niet omdat het moest. Maar omdat ik wilde delen waarom het woord toekomstzekerheid voor mij zoveel betekent. Over mijn start als wethouder, over wat ik heb losgelaten, en over waarom ik opnieuw ja zeg.

Dit is geen uitgestippeld verhaal.
Dit is mijn persoonlijke verhaal.

Toekomstzekerheid! Ik weet het zeker…
De verkiezingen komen eraan. Op 18 maart mogen we naar de stembus. Ik ga… en ik hoop jij ook! Dat is het moment waarop jij kunt kiezen voor de koers van onze gemeente. Met wie je dat wilt doen. Met welke partij je dat graag wilt doen.

Richting de verkiezingen van 2022 koos ik voor #typischyvonne. Waar kansen zien, kansen creëren en k...